บนรถ Limousine

               จากนั้นก็เดินทางไปขึ้นเครื่องบินลำใหม่ โดยยานพาหนะรถ  Limousine ของสนามบิน อาบูดาบ ที่นั่ง
มีน้อยมาก ยืนสะดวกกว่า เพราะกระเป๋า พะรุงพะรัง ทุกคนดูท่าทางเหน็ดเหนื่อยกับการปฏิบัติตาม   Security Control 
ว่าไปแล้วไม่น่าตรวจอะไรขนาดนั้นเพราะเรายังไม่ได้ออกจากสนามบินเลย แต่กฎก็คือกฎ   จากสนามบินไปขึ้นเครื่อง
ร้อนพอสมควร  เพราะสนามบินอยู่บนทะเลทราย

ออกจาก อาบูดาบี ( ทะเลทราย )

                          ต่อเครื่อง...  บนเครื่องบินทุกอย่างยังคงอลังการเหมือนเดิม แต่ผู้โดยสารเยอะกว่า เต็มลำเชียวล่ะ เครื่องบินบินเงียบ 
ราวกับว่าอยู่ในห้องรับแขก คราวหน้าถ้ามีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศจะใช้บริการ Etihad  อีก  Je promets. ( ขอสัญญา )

ทานอีกแล้ว

                          กินๆ  นอนๆ  ดูหนัง ฟังเพลง จนอิ่ม 19.30 น.  เวลาท้องถิ่นของฝรั่งเศสซึ่งต่างจากเวลาประเทศไทย  5  ชั่วโมง
และ ต่างกัน 6 ชั่วโมงตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม ถึง 27 มีนาคม ของทุกปี เพราะเป็นฤดูหนาว เปลี่ยนเวลาได้ด้วย 
เพราะเป็นฤดูหนาวซึ่งเวลากลางคืนจะยาวกว่าเวลากลางวัน เพื่อความปลอดภัย ดีจัง  เมืองไทยน่ามีมั่งนะ 
แต่คงไม่มี เปลี่ยนเวลา เพราะเมืองไทยปลอดภัย น่าเที่ยวกว่า  ยิ้มสยาม ฮิ ฮิ เชียร์เมืองไทย สักหน่อย เรา  ไทยทิพย์
( มีเรื่องเกี่ยวกับเวลาจะเล่า อย่าลืมเตือนละ ) ขณะนั้นท้องฟ้าเริ่มสลัว รอตรวจหนังสือเดินทาง รอรับกระเป๋า 

เสร็จเรียบร้อยปาเข้าไปประมาณ 1 ชั่วโมง จึงไปติดต่อประชาสัมพันธ์เพื่อหาโรงแรมนอน เพราะจองโรงแรมไว้สำหรับ

วันที่ 12 ตุลาคม 2550 คงจำกันได้นะ ที่ บอกว่า ต้องเอาเป็นเอกสารจองโรงแรมประกอบ ขอ Visa นะ

information สนามบิน ผู้ใจดี

                          แต่เจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นคนดำ น่ารักมาก ( ขอย้ำว่าคนดำน่ารัก ) เธอพยายามติดต่อโรงแรมเพื่อให้เราเข้าพักก่อน
วันจอง …Tant mieux ! โชคดีจังที่มีห้องว่าง และมีรถเมล์ซึ่งสามารถใช้บริการไปถึงย่านที่ตั้งของโรงแรม อากาศตอนนั้น
หนาวมากสำหรับเราคนไทย ขนาดว่าเวลาพูดมีควันขาวๆ ลอยออกมาจากปากเชียวล่ะ  ถ้าใครเคยไปดอยอินทนนท์ 

รอรถเมล์

               รอรถเมล์ นาน น๊าน ได้ขึ้นรถตอนราวๆ 22.15 น. ได้ เข้าโรงแรมจริงๆประมาณเที่ยงคืน 

( ไม่อยากบอกว่าหลงทาง...)ที่จะมาขึ้นรถเมล์ ใช้บริการรถเมล์ที่นี่ต้องซื้อตั๋วรถเมล์กับคนขับ ไม่มีกระเป๋ารถเมล์เดินขายตั๋ว

เหมือนบ้านเรา คนที่เดินทางประจำส่วนมาก ใช้ตั๋วเดือน ( Carte Orange ) ถูกกว่าซื้อทีละใบ แต่เราไม่ได้เดินทางทุกวัน
จึงซื้อแค่ตั๋วเที่ยวเดียวถามว่าจะมีคนโกงค่าตั๋วมั๊ย ไม่น่ามีเลย เพราะทุกคนแสดงความบริสุทธิ์ใจโดยการแสดงตั๋ว
( ซึ่งอยู่ในซองอย่างดี มีรูปของเจ้าของตั๋วด้วย ) กับ คนขับ ที่ประตูทางขึ้น ลืมบอกไปว่าที่ฝรั่งเศสและเกือบทุกที่ในยุโรป
ประตูขึ้นลงรถเมล์คนละประตูกันนะจ๊ะ ไม่ต้องแย่งกันขึ้นแย่งกันลงเหมือนบ้านเรา เอาล่ะใกล้ถึงโรงแรมที่พักแล้ว
มาดามขอลงรถเมล์เพื่อเดินไปเข้าที่พักก่อนนะคะ เดินกันเป็นชั่วโมง  งานนี้ ไม่ร้อน แต่ถ้าไม่ได้เป็นนักกีฬา ก็ ระวัง
หัวใจวาย ... ฮิ ฮิ ... เพราะ มันไม่เหนื่อย แต่ ใจจะขาดขอให้ ลุง ป้า น้า อา ระวังสุขภาพด้วย เพราะอากาศที่นี้ 22 C
เมื่อวานยัง 30 C อยู่เลยที่เมืองไทย แถมถ้าร้อนเราก็พัก แต่ที่นี้ไม่ร้อนและไม่ได้พัก แต่ต้องแข่งกับเวลาเพราะดึกมากแล้ว
ต้องรีบหาที่พักให้ได้ ไม่อยากบอกเลยว่า แผ่นที่ เราดูทาง  Internet  มันห่างกันประมาณ 2 นิ้ว แต่เดิน 2 ชั่วโมง ยังไม่ถึงเลย
ในที่ สุดต้องนั่ง  Taxi  ไปที่พักจากจุดที่ขึ้นไปที่พักประมาณ 1 กิโลเมตรได้แต่เรากำลังจะหลงทาง ถ้าไม่ได้ Taxi  เราคงลำบาก
ค่า Taxi ก็ 10 ยูโร ถ้าคนขับยกกระเป๋าให้ก็ อีก 2 ยูโร ค่า Service 1 ยูโร เริ่ม สนุกแล้ว  ใช่ไหม่ ละ  พี่ น้อง

กลับ   หน้าต่อไป  และแล้ว

ขอสงวนสิทธิ์ ห้ามคัดลอก เพื่อการค้า 

   Since : Jan 1 , 1999
   Last update : Jan 9 , 2008
   Brought update by :
THAI Thip Group